طب سنتی

بسم الرّب النّورميگويند اين روزها حرفهاي ناگفته زياد شده استراست ميگويند !!!آخر اين روزها در دل آدميان به اندازه تمام عظمت خلقت حرف براي گفتن استاز آن حرفهاي ناگفتني، از آن رازهاي پنهاني و ...ناگفته هايي از جنس غم و درد، شادي و اندوه، حسرت و حتي گناه هاي كوچك و بزرگحرفهايي كه شايد هرگز نتوان آنها را بر زبان جاري كرد، روي كاغذ مشق نمود...حرفهايي كه هيچ محرمي در هيچ سويت يافت نمي شود براي تخليه آنهاحرفهايي كه مي ماند تا آخر تا ابد ....حرفهايي كه ميماند بين خودمان و خداي خودمانحرفهاي ناگفته!!!اين روزها سينه ها سنگين و نفس ها بريده بريده شده اند آخر ميداني چيست؟؟؟نميدانم چرا شمار همرازان و دلهاي بزرگ روز به روز رو به تحليل استو در ميان آدميان ديگر سينه اي براي صندوقچه شدن نيست، صندوقچه اي براي حفظ اسرارو اين است كه حرفها ناگفته مي ماندو خدا ميداند...سنگيني اين حرفهاي ناگفته را تا به كي اين سينه تاب مي آورد + نوشته شده در شنبه پنجم بهمن ۱۳۹۲ساعت 15:45&nbsp توسط ستايش | طب سنتی...

عزیزم من که نمرده ام سفره دلت را باز کن قول میدهم اگر برای آوردن خنده روی لبهایت کاری از دستم برنیامد چهار زانو بنشینمو تا آخرین لقمه غمهایت را نوش جان کنم + نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن ۱۳۹۲ساعت 11:18&nbsp توسط سپيدار | طب سنتی...

قصه انسان، قصه یک دل است و یک نردبان!قصه بالا رفتنقصه هزار راه و یک نشانیقصه پله پله تا خداقصه جستجو...قصه از هر کجا تا اوقصه انسان،قصه پیله است و پروانه !قصه تنیدن و شکافتن...قصه پروازمن اماهنوز اول قصه امایستاده روی اولین پلهنشانی گم کردهبا دو بال ناتمام و یک آسمانخدایا دست دلم را می گیری...؟؟؟كه اگر تو نگيري هرگزراه را پيدا نخواهم كرد... پس هزاران بار التماسكه دستــــــم را بگير كه ميترسم از اين گم شدن + نوشته شده در سه شنبه پانزدهم بهمن ۱۳۹۲ساعت 8:53&nbsp توسط ستايش | طب سنتی...

قول داده اَم… گاهـــی هَر اَز گاهی فانـــوس یادَت را میان ایـن کوچه ها بـی چراغ و بـی چلچلـه،روشَـن کنَم خیالـت راحـَــت! مَـن هَمان منم هَنوز هَم دَر این شبهای بـی خواب و بـی خاطـــِره میان این کوچـه های تاریک پَرسـه میزَنـَم اَما بـه هیچ سِتارهی دیگـَری سَلام نَخواهــَـم کَرد… خیالَت راحَت ! + نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم بهمن ۱۳۹۲ساعت 22:27&nbsp توسط سپيدار | طب سنتی...